kapareho ko siguro si river

kasi madalas din akong nagtatanong
kung bakit may buhay
o bakit tayo nabubuhay
naghahanap din ako ng mga bagay na wala
o nawawala sa aking pakiramdam
nasasaktan ako
kung may nasasaktan
o may masaya
o yung tagumpay sa kanilang pamumuhay
pero walang pagibig.

may gusto akong makita
pero hindi ko makatagpo
at bigla aawit na lang ako sa sukbit na gitara
o magsusulat kaya
ng kung anuanu na lang
hanggang mapagod at makaramdam ng antok.

pero paggising sa umaga
titingala ako
o kaya may hahanapinng pilit sa apat
na sulok ng aking tirahan

hindi ko matatagpuan ang mga sagot.

nakamamatay ng kaluluwa
ang pagiisa
nakakamatay ng pagkatao
ang lahatlahat

ang lahatlahat
na hindi ko kayang banggain
o hanapan ng sagot
sa mga tanong'
na hindi ko din alam
kung ano.


straford, ontario
canada 11/11/2008

Solitaryo

Kristal na ulan
Sa kalawanging puso
Bangkay ang hangin ng umaga
Sugat ng lupa'y hindi naghihilom
Habilin ng luha
Sa kalawanging puso'y
Lamig ng umagang
Hindi humihignaw.


stratford, canada
2008

Hamog

Hamog na namumuo sa dibdib
Ay di luha
Marahil ay kariktang lagas,
Gunitang umibis sa liblib ng puso
Ngunit kaylayo ng ibayo
Hindi malagom ang laot
Hilam ang kawalan
Kahit pasungawsungaw ang lungkot
Halimbawa'y dalawang pusong nagsalikop
Naglayo't naghanapan
O ulilang maya'tmaya'y
Nagyayakap sa isipan.
Ito'y hamog lamang na hihignaw
Sa umaga,
Basbas ng di matalikdang alaala
Sinat ng isang nahahawa
Sa tula ng dalawang
Tinuliro ng pagsnta.

Alam ko.

Buti kaya'y maging tinggang umaangil
Ng pambansa-demokratikong pakikibaka!

Memorya

nakangiti pa rin ang mga matang yan
kagaya ng dati
parang hindi natinag
sa mga sakit na malulupit
sa mga karanasang mapapait.

ganito nga marahil ang muling pagkikita.

sinusulsi ang nagdaang panahon
binubuo muli ang wasak na mga lunan at tagpuan
at itinatayo ang matitibay na muhon
ng isang panibagong panahon.

kaya't sa malalayong pag-aabot
tinatanaw ko sa mga matang yan
ang sulyap na yaon
na hindi napagod kailanman
sa pagaaruga sa mga supling
sa pagmamahal sa katuwang
sa paggampan bilang ina't maybahay
at sa pagiging tao sa kapwa-tao.

anupaman ang dahilan
ang mga matang iyan
kapag lumuha na'y
nakagigiba
ng dibdib-asero ng isang ama.


stratford, canada
857163

Anim na taong pagkawala

Apatnaputisang taon na ako. Anim na taon doon ay ginugol ko sa ibang bayan. Hindi ito kagustuhan kundi isang paghamon sa sarili. Makakaya ko kayang mabuhay at mabuhay ng tahimik sa ibang bayan? Adbenturistang matatawag ang desisyong ito. Lumikha ng ibatibang kontradiksyon sa sarili at sa lahatlahat na datirati'y simple't walang kumplikasyon.

Isang halimbawa'y nilisan ko ang bayang matatawag kong akin. Mga kaibigang kaya kong ipagmayabang na minahal ako at minahal ko. Pati na yung mga karanasang naging kadluan ko ng lakas at tapang upang harapin ang hamon sa pangingibang-bayan. Mali ba ako?

Kung susundin ko ang pangangailangan tama ako. Dolyar, bagong sasakyan, maalwang tirahan, stableng trabaho at malinis na kapaligiran. Maginhawang pamumuhay. Ngunit kong susundin ko ang tibok ng aking pagkatao't paniniwala: kahirapan, kaapihan, mababang sahod, sinalbaheng kapaligiran, malamyos na musika sa kaluluwa, pagibig na tapat sa panulat, pamilya, kapatid, si Inay, at silang lahat ng aking pagmamahal.

Anim na taong pagkawala. Kumakadlo pa din ako sa bukal ng aking paghahanap sa nawawalang tirahan pauwi sa Ilaya ng aking kabataan.